ஏகத்துவ மெய்ஞ்ஞான சபை

Pezhai      »      2014     »    Feb2014      »     அமுதமொழிகள்


சங்கைமிகு ஷைகு நாயகம் அவர்களின்


அமுதமொழிகள்



ஏகத்துவ மெய்ஞ்ஞானம்


( மறைந்த நாவலாசிரியரும் , சிறந்த தமிழறிஞருமான அகிலன் '' அவர்களால் பேட்டி காணப்பட்டு 25.2.1976 அன்று 18.15 மணிக்கு சென்னை அகில இந்திய வானொலியில் ஒலிபரப்பான நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் திருப்பேரர் - ஏகத்துவ மெய்ஞ்ஞான சபை நிறுவனர் ஜமாலிய்யா அஸ்ஸய்யித் கலீல் அவ்ன் மௌலானா அவர்களின் சொற்பொழிவு )


எங்கும் நிறைந்த ஏக சக்தி திருவருட் பொழிக


கண்ணுக்குத் தென்படக்கூடிய பொருள்களாகவோ புலப்படக்கூடிய அணுக்களாகவோ ; புலன்களைக் கொண்டு விளங்கத் தக்கதாகவோ , அறிவைக் கொண்டு அறிதற்குட்பட்டதாகவோ , இல்லாததென்றோ உள்ளதென்றோ சொல்லவியலாத சுத்த சூனியமாய் விளங்கிய அது தன்னிற்றானே இசைக்கேற்பத் தாளத்தில் இயங்கத் தொடங்கிற்று . ஒடுங்கியிருந்த சூக்குமப் பிரணவமான ஓங்கார வடிவு வி ­ ஷமப்பட்டு சைதன்னிய சேஷ்டையில் இயங்கத் தொடங்கிற்று . இந்த உருக்களே இன்று அணுக்களெனவும் கோளங்களெனவும் மக்களெனவும் மாக்களெனவும் . பட்சிகளெனவும் தோற்றங்கொண்டு ; பரிபூரணமாய் , ஏக சக்தியாய் , காணும் பொருளாயும் காணவியலாததாயும் புலப்படாததாயும் விளங்கும் கால , சூக்குமப் பிரணவமாய் , ஜட ஆத்துமப் பொருளாய் விளங்கி நிற்கின்றது . இதுவே பரிபூரணமும் சச்சிதானந்தமும் ஆதியந்தமற்றதுமான சக்திப்பொருளாகும் . ஏகமெனவும் தனித்ததெனவும் ஒருவனெனவும் ஒப்பு இணைகளற்ற ஏகனெனவும் கூறும் பரம சக்தியும் இதுவேயாகும் . பலமொழிகளிலும் பல மதத்தவர்களும் தாம் இவ்வுண்மையினையே அறிந்தும் அறியாதும் அல்லாஹ் என்றும் கடவுளென்றும் சிவனென்றும் GOD என்றும் கூறிக் கொள்கின்றனர் .



இம்மொழிகளாலே இதனைத் தத்தமக்குரிய தனித்தனித் தெய்வங்களெனப் பிரித்துக் கொள்கின்றனர் . எம்மொழி பேசுவாராயின் என்ன , எம்மதத்தவராயின் என்ன , உயர் ஞானியாயின் என்ன , உயர் பதவி வகிப்பவராயின் என்ன , பணக்காரனாயின் என்ன , ஏழையாயின் என்ன , எல்லோருக்கும் மேற்கூறிய தத்துவமே தெய்வமாகும் . எப்பொருளும் அதனிருந்தே வெளியாயின . எனவே ஒன்றிலிருந்தே வெளியான பலதரப்பட்ட நமக்கு மேற்கண்ட இந்த ஒன்றே தெய்வமாம் . முழுமையாய்க் காணும் அதுவே ஏகமாகும் . நாம் காணும் பொருள்கள் யாவும் அதனழகு பொதிந்தவையே . தனித்தனியாய் நாம் காணும் பொருள்களனைத்தும் பரமசக்தியின் அங்கங்களே . பல அலங்காரங்களையும் , பலவகை உருவங்களையும் , பல நாமங்களையும் பொதிந்த யாவும் ஓர் உடலாகும் . எல்லா மதங்களும் அவற்றின் தத்துவங்களும் அவ்வொரேயொரு உடலிலிருந்து வெளியானவையே . இதனை அறியும் அறிவையே ஆத்ம ஞானம் (SpiritualKnowledge) எனவும் தத்துவ ஞானம் எனவும் , ஏகத்துவ ஞானம் எனவும் நாம் கூறுகின்றோம்


ஆகவே , இந்த ஞானத்தைச் சிறப்புற அறியத்தக்க உத்தமப் பிறவி மானிடப் பிறவியாகும் . அவ்வாறே மானிடனும் உண்மைப் பொருளை வெளியாக்குவான் வேண்டியே தன்னிற்றானாய் வெளியானான் . மானிடச் சக்திக்குப் புறம்பாய் விளங்குவது யாதுமன்று . எல்லாம் மானிடனுக்குள்ளேயே அடங்கியுள்ளன . அவனிலிருந்தே அச்சக்தி வெளியாகுதல் வேண்டும் . தான் முன்னிருந்த முதனிலையை அவனேதான் வெளிப்படுத்தல் வேண்டும் . உண்மைப் பொருளின் தத்துவமாய் அவனேதான் விளங்குகின்றான் . விளங்கவும் வேண்டும்

உலகிற் காணும் மற்ற எல்லாப் பொருள்களும் தன்னிலையை அல்லது தன்மையை அறிதல் கடமையன்றெனினும் , பகுத்தறிவைப் பொதிந்த மானிடன் தன் இலட்சியத்தையும் , தனித்தன்மையையும் , உண்மை நிலையையும் எங்கிருந்துதித்தான் என்பதையும் சிந்தித்தல் அவனது தலையாய கடமையாகும் . இதையறியும் அறிவே மேற்கண்ட உத்தம ஞானமாகும் . அனைத்தும் ஒன்றே எனும் இந்த ஞானத்தை திறம்பட அறிபவர் சாதிபேதம் , உயர்வு தாழ்வு , மதவேறுபாடு , முதலாளி - தொழிலாளி முதலாம் வேற்றுமைகளை விட்டு நீங்கி , சத்திய ஒளியில் நித்தியம் ஜீவிப்பவராவார் . ஆதலால் , மானிடன் இறையை அறிவதான தன்னைத்தானறியும் அறிவைக் கொள்வதாயின் , திடசித்தமும் , சுத்த பக்தியும் , பூரண நம்பிக்கையும் அவனிடத்திருத்தல் மிக முக்கியமாகும்


தனக்குரிய உருவத்தினை அடைந்து கொண்டபோது , மானிடன் தன்னிற்றானாய்ப் பரந்த விரிந்த பிரம்மத்திலிருந்து வெளியானான் என்பதை முற்றும் மறந்து விடுகின்றான் . தனது உண்மையை மறந்தமையின் காரணத்தால் , அவனது வாழ்வு ஏனைய மாக்களின் வாழ்வை ஒக்கின்றது . உண்டும் , உடுத்தும் , உறங்கியும் , பெருமை பேசியும் , பொறாமை கொண்டும் , வேறுபாடுகளையும் பிரிவினைகளையும் உண்டு பண்ணியும் , வாதங்கள் புரிந்தும் , சண்டைகள் செய்தும் , வாழ்வைப் பாழ்படுத்தும் செய்கைகளில் ஈடுபட்டும் , மனிதத் தன்மையை இழந்து நிம்மதியற்ற வாழ்வு வாழ்கிறான் . இப்படியே வாழ்ந்து தனக்குக் கடமையான அறிவைத் தான் கற்காது புதைகுழி செல்லும் வரை வாழ்வை வீணாக்குகிறான் . உலகம் உய்வுபெற , எல்லாச் சமயங்களும் வேறுபாடற , எங்கும் சாந்தியும் சமாதானமும் நிலவ அனைத்துமொன்றே எனும் ஞானத்தைத் தானடைய ஒவ்வொருவரும் முன்வரல் வேண்டும்


அகர முதல 

" அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ; ஆதிபகவன் முதற்றே உலகு '' என்றாற் போல் எழுத்துக்கள் அனைத்திலும் , அல்லது எழுத்துக்கள் கொண்ட ஒலிகள் அனைத்திலும் , அகர எழுத்து அல்லது அகர ஒலி எவ்வண்ணம் பின்னிப் பிணைந்து கலந்திருக்கின்றதோ அவ்வண்ணமே சுத்த சத்தியப் பொருள் அனைத்திலும் பின்னிப் பிணைந்து விரவிக் கலந்துள்ளது . அகரம் ஏனைய எழுத்துக்களிலில்லாது போயின் அவ்வெழுத்துக்களே தென்படாது போயிருக்குமாப்போல் இந்த சக்திப் பொருளே இல்லையாயின் உலகமோ ஏனைப் பொருட்களோ இல்லாது போயிருக்கும் . ஓங்காரமோ அகரமின்றி இயங்கவில்லை . உகரமகர எழுத்துக்களிலும் அகரமே ஒலிக்கின்றது . இவ்வாறே எங்கும் பிரணவமே நிறைந்துள்ளது . மானிடன் உலகில் வாழுங்கால் எவ்வண்ணம் அவன் தெய்வத் தன்மையை அடைய முனைந்த போதும் , ஆத்மீக உணர்வடைய முன்வந்த போதும் , ஓங்காரத்தினுட்மகரம்போல் மானிடனுட்பதிந்துள்ள மாயை தன்னை உலக ஆசாபாசங்களில் இழுத்து விடுகின்றது . இந்த மாயையைத் தன்னகத்திலிருந்து நீக்க மனிதன் முழு முயற்சி எடுத்தல் வேண்டும் . இம்மாயை தன்னகத்திருக்கும்வரை இறைவனை அடைதல் முடியாததாகும் . இகம் பரம் ஆகிய இரண்டும் நம்மகத்தே யுள்ளன . உடலும் , உயிருமாய் இவை காட்சியளிக்கின்றன . உயிர் மேல் நோக்கி மனிதனைத் தெய்வீகத்தின் பக்கம் இழுத்துச் செல்ல , உடலோவெனில் அதனை அப்பக்கம் செல்லவிடாது அலங்காரமாகிய மாயையில் மயங்கி அதனைத் தன்பக்கம் பலாத்காரமாய் இழுத்து விடுகிறது . எனவே மனிதன் உலக மாயையில் மயங்கிவிடாது பூரண ஞான ஒளியின் பக்கம் செல்லத் துணிதல் வேண்டும் . அவன் உலகினுக்கு எவ்வழியில் வந்தானோ அவ்வழியில் செல்ல ஆயத்தம் செய்து கொள்ள வேண்டும் . தன்னை அறிந்து செல்லும் வழியே , தான் செல்ல வேண்டிய உண்மை வழியாகும்


இவ்வழியிற் செல்ல , காணும் பொருட்களில் சிந்தனை செலுத்துதல் வேண்டும் . இவை யாவும் எங்கிருந்து வந்தன என்பதைச் சிந்தித்தல் வேண்டும் . நாம் தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறப்பதற்கு முன் எங்கிருந்தோம் ? தாயின் வயிற்றுக்கு எங்கிருந்து வந்தோம் ? விந்து எங்கிருந்து வந்தது ? விந்துக்குக் காரணமாயிருந்தது எது ? நாம் உண்ணும் பொருட்கள் எங்கிருந்து எதிலிருந்து வெளியாயின ? உலக உற்பத்தி எப்படி ? அணுக்கள் என்பவை யாவை ? எல்லா உற்பத்திக்கும் முதற்காரணம் யாது ? எனவெல்லாம் மனிதன் சிந்தித்தல் வேண்டும் . இச்சிந்தனை மனிதன் தன் நிலையறியத் துணைபுரியும் ஆயுதமாகும் . இச்சிந்தனை தியானத்திற்கு வழிகாட்டும் . சிந்தனை ஆழச் செல்லச் செல்ல தியானத்தில் தன்னைச் சிறிது நேரமேனும் நிலைக்கச் செய்ய தானே பிரணவமயம் , தானே அனைத்துப் பொருளின் அங்கம் , தானே அதிற்கலந்தவன் , பனிக்கட்டி நீரென்ற நாமத்தை மறைப்பதுபோல் தன் உடல் அதனை மறைத்திருப்பினும் தான் அனைத்துமானவன் எனும் உண்மை ஒளி தன் உள்ளத்தில் பிரகாசிக்கத் தொடங்கும் . அவன் ஐம்புலனடக்கித் தியானத்திலீடுபடுவான் . மயக்கம் தன்னை விட்டும் நீங்கி தயக்கமற்ற தனி நிலை நிற்பான் . இவனே பிறவித் துன்பத்தை நீக்கிச் சத்திய ஒளியிற் கலந்தவனாவான் . பாபமற்ற பரமசத்துமாவான்


ஆதலால் , மனிதன் அவனை மறைத்திருக்கும் மறைப்புக்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாய் நீக்கல் வேண்டும் . அவனது உண்மையை மறைத்திருக்கும் பெயர் , உடை , உடல் முதலாம் மறைப்புக்களை நீக்கித் தனது உன்னத நிலையைப் பார்த்தல் வேண்டும் . நம்மகத்தே உறங்கிக் கிடக்கும் ஏக சக்தியை நம்மகத்திலிருந்து தட்டிஎழுப்பிச் செயற்படவிடல் வேண்டும் . அதற்கு நாம் ஞானத்திற்கு எதிரிகளான ஐந்தையும் அடக்கல் வேண்டும் . அப்போது உள்ளத்துள் அடங்கியுள்ள பரிசுத்த பரமாத்மாவாகிய ஞானப் பிரகாசம் வெளியாகி சித்தி பெற்றுச் சின்மயமாவான்


ஆதலால் அனைவரும் சுத்த சத்திய மெய்யறிவான மெய்ஞ்ஞானத்தை அறிந்து , பூரண பக்தியில் ஆழ்ந்து நித்திய ஜீவனில் இரண்டற விரவிக் கலந்து , பாபம் நீக்கி , பிறவிக்கடல் கடந்து , பேரானந்தப் பரவசமடைவார்களாக . அனைவரும் அன்புருப் பெற்றுப் பண்புருவாகி சுத்த சத்திய நித்திய வாழ்வு வாழ்வார்களாக !